Βυθίζομαι...

Ήξερε πως είχε έρθει η ώρα για το μεγάλο φινάλε. Για να κάνει αυτό που η καρδιά του λαχταρούσε. Φόρτωσε στο mp3 player το αγαπημένο του τραγούδι και πήγε στην άδεια από κόσμο γέφυρα. Ανέβηκε στο περβάζι κι ένιωσε πιο κοντά στον γεμάτο αστέρια ουρανό και στο ποτάμι που κυλούσε ορμητικό. Πάτησε το play, έκλεισε τα μάτια και με την τελευταία νότα βούτηξε στο κενό και λυτρώθηκε για πάντα...

Γιορτινή μουσική

Έτσι γιορτάζω εγώ την ονομαστική μου εορτή...

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρο μου

Ξεκινάμε έχοντας στην κατοχή μας ένα ποίημα. Το "Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρο μου" του Καρυωτάκη.

Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου,
κι αν έχασα για πάντα τη χαρά,
κι αν σέρνομαι στ' ακάθαρτα του δρόμου,
πουλάκι με σπασμένα τα φτερά

Κι αν έχει, πριν ανοίξει, το λουλούδι
στον κήπο της καρδιάς μου μαραθεί,
το λεύτερο που εσκέφτηκα τραγούδι
κι αν ξέρω πως ποτέ δε θα ειπωθεί

Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου
βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ-
καθάραιια πως ταράζεται η ψυχή μου
σα βλέπω το μεγάλο ουρανό,

Η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,
και ογραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα ζωή!

Και κοιτάξτε πόσα διαφορετικά τραγούδια βρήκα πάνω σε αυτό το ποίημα. Προσέξτε, όχι διασκευές! Διαφορετικά τραγούδια!

Το καλύτερο όλων, είναι αυτό των Διάφανων Κρίνων φυσικά:

Μ' άρεσε πολύ και αυτό του Ξυλούρη:

Αυτό του Γιάννη Παντελή, παρότι δε μου άρεσε η φωνή του και η ερμηνεία του, το βρήκα μια χαρά ως τραγούδι. Συμπαθητικό:

Και πάμε στην παπαριά. Το τραγούδι είναι του Μίκη Θεοδωράκη (μπλιαχ!) και τραγουδάει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου:

Θάνατος

Τα Διάφανα Κρίνα (μαλάκα Ανεστόπουλε να πας να γαμηθείς που διέλυσες το συγκρότημα) πήραν το καταπληκτικό τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου, το έφεραν στα μέτρα τους και μας το πρόσφεραν για να έχουμε να τρελαινόμαστε.