Wake up...

Οι Stateless είναι λατρεία. Από το Leeds με ένα cd εδώ και λίγα χρόνια που εμφανίστηκαν, αλλά αρκεί. Χμμμ... Στην πραγματικότητα δεν έχω να γράψω κάτι σχετικό με αυτούς. Δηλαδή εντάξει έχω, αλλά δεν έχω ανάγκη τώρα να γράψω για κάτι τέτοιο. Οκ, είναι από το Leeds, έχουν βγάλει ένα cd που γαμάει, έχω καμιά διετία που περιμένω να βγάλουν το δεύτερο, η εκτέλεση αυτή του bloodstream είναι ηδονική και εύκολα με οδηγεί στην παράνοια, αυτά. Ένιωσα όμως ότι κάτι άλλο θα ήθελα να γράψω. Κάτι από "ανάλαφρο..." μεριά και γιατί όχι και κάτι από "we sit..." πλευρά σιγά σιγά. Συγνώμη για όποιον τα διαβάζει αυτά και δεν καταλαβαίνει τι εννοώ. Με τα ανάλαφρα και τα we sit. Ήθελα απλώς να πω σε όποιους έχουν ξεμείνει από εκείνες τις (χρυσές :Ρ) εποχές να με παρακολουθούν ακόμα, πως ίσως, επαναλαμβάνω και τονίζω το ΙΣΩΣ, ο hopkins να επανέρχεται σιγά σιγά...

Natural disaster

Μετά από ένα σερί καταστάσεων στις οποίες έχεις φάει τα μούτρα σου, υπάρχει ο φόβος πως ο,τι κι αν κάνεις το σερί αυτό θα συνεχιστεί. Νιώθω "νεκρός", "κενός", αλλά το χειρότερο είναι ότι φοβάμαι να μπω στη διαδικασία να νιώσω κάτι, οτιδήποτε. Το μυαλό μου προσπαθεί αυτόματα να απορρίψει τα συναισθήματα που μπορεί να με οδηγήσουν στο να "καταστραφώ" ακόμα πιο πολύ. Στο να πονέσω ακόμη μία φορά. Τα συναισθήματα, που τα γαμημένα λειτουργούν αυθόρμητα και ανεξάρτητα, προσπαθούν να με οδηγήσουν προς μια κατεύθυνση που το μυαλό και η λογική αποφεύγει. Η αντανακλαστική μου αντίδραση στο να νιώσω, είναι το να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου πως δε συμβαίνει αυτό, προσπαθώντας να αποφύγω άλλη μία "natural disaster"...

Crazy τελείως

Αν η μουσική βγαίνει από μέσα σου, παίρνεις ένα τραγούδι της όποιας Beyonce και φτιάχνεις αυτό...

Just dying

Φανταστικό βίντεο, τραγούδι, όλα...

I've got memories

I keep them away from me

They won't behave

Won't be what I want them to be


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So many squandered moments

So much wasted time

So busy chasing dreams

I left myself behind


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting myself


These worms, darling

They're nibbling away at me

They go at it when I'm sleeping

Won't let me get to my feet


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting -

If I could find the words to explain this feeling

I would shout them out

If I could find out all this, what's inside me

I would shout it out


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shouting it out


I make some coffee

Pull on that new pair of pants

I can get so far [?]

The feeling just falls away


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, darling

Επιστροφή στο μέλλον (;)

Στις αρχές Σεπτέμβρη του... 1986 αν δεν κάνω λάθος, ο μικρούλης τότε hopkins πήγε για πρώτη φορά σχολείο. Πως τα έφερε η μοίρα λοιπόν και στην τάξη του ήταν και η Γιούλα. Συνεχίσαμε να "ανεβαίνουμε" τις τάξεις μαζί αν και ποτέ δεν κάναμε καμία φοβερά στενή παρέα. Είχαμε απλώς καλές σχέσεις. Αν δεν κάνω λάθος, ήμασταν συμμαθητές και στις 12 τάξεις του σχολείου! Όταν όμως αυτό τελείωσε, ο hopkins ανηφόρισε προς Θεσσαλονίκη και η Γιούλα (παραανηφόρισε :Ρ) για Λονδίνο και κάπου εκεί χαθήκαμε. Πριν λίγους μήνες, μέσω facebook αρχίσαμε να έχουμε ξανά επικοινωνία. Φυσικά κάποια στιγμή αναφέρθηκε η αγάπη και των δύο για τη μουσική. Ο hopkins της είπε ότι ψιλοπαίζει κιθάρα και ότι ψιλοτραγουδάει και η Γιούλα του είπε ότι έχει κάνει κάποια μαθήματα φωνητικής και πως τραγουδάει. Ο hopkins όμως δεν περιμένε ότι είναι τόσο καλή...

The Swing Sugah...

Στις 29 Μαϊου θα είμαι από κάτω και θα τους απολαμβάνω. Μαγκιά όποιου σκέφτηκε να τους φέρει στην Πρέβεζα...

I (who have nothing)...

Πόσο γαμάτο (το τραγούδι από μόνο του) και πόσο γαμάτα (το λέει ο Βασσιλικός);